هوش مصنوعی را فراموش کنید !!!

«بیایید از جامعه‌مان به عنوان بستری برای آزمایش تکنولوژی‌هایی که هنوز مطمئن نیستیم جامعه را تغییر خواهند داد یا خیر، استفاده نکنیم.» این‌ها هشدارهای کارلی کایند، مدیر انستیتوی Ada Lovelace است که بدنه‌ای تحقیقاتی در زمینه هوش مصنوعی در بریتانیا به حساب می‌آید. «بیایید سعی کنیم به برخی از این مشکلات بیندیشیم – آرام حرکت کنیم و چیزها را تعمیر کنیم به جای اینکه سریع باشیم و چیزها را از بین ببریم».

کایند اخیراً سخنران یکی از پنل‌های «پیشگامان دیجیتال» (Digital Frontrunners) بوده است؛ کنفرانسی در کپنهاگ که روی تاثیر هوش مصنوعی و دیگر تکنولوژی‌های نسل بعد روی جامعه متمرکز است.

شعار دنیای امروز این است: سریع حرکت کن و چیزها را از بین ببر»

«سریع حرکت کن و چیزها را از بین ببر» شعاری است که با ظهور فیسبوک و تسلطش روی اینترنت تجسم یافته و بسیاری از استارتاپ‌های سیلیکون ولی نیز آن را قرض گرفته‌اند: توسعه بده و یک کمینه محصول پذیرفتی را روانه بازار کن، تکرارش کن، از اشتباهات بیاموز و باز هم تکرارش کن. وقتی صحبت درباره یک اپلیکیشن اشتراک‌گذاری تصویر، یک شبکه اجتماعی یا سرویس پیام‌رسان موبایل باشد، این قواعد نسبتاً بی‌ضرر به حساب می‌آیند. اما در ۱۵ سالی که فیسبوک وارد صحنه شده، صنعت تکنولوژی به غولی بسیار متفاوت تبدیل شده است. رخنه‌ اطلاعات در ابعاد کلان حالا تبدیل به اتفاقی تقریباً روزانه تبدیل شده‌، استخراج دیتا در سطح صنعتی،‌ دموکراسی را تهدید می‌کند و هوش مصنوعی در حال نفوذ به تمام جنبه‌های اجتماعی است.

اگرچه فیسبوک شعار «سریع حرکت کن و چیزها را از بین ببر» خود را رسماً پنج سال پیش کنار گذاشت، به نظر می‌رسد ریشه بسیاری از مشکلات تکنولوژیک امروزی به این حقیقت بازمی‌گردد که کمپانی‌ها به حرکت سریع ادامه می‌دهند: «با تمام نیرو به پیش بران و تمام عواقب‌اش به جهنم».

حماقت مصنوعی

هفته گذشته خبری منتشر شد مبنی بر اینکه کنگره آمریگا در حال تحقیق روی این است که تکنولوژی تشخیص چهره چطور توسط ارتش آمریکا و دیگر کشورها مورد استفاده قرار می‌گیرد، با اشاره به این نکته که تکنولوژی مورد اشاره هنوز به اندازه کافی دقیق نیست.

در نامه‌ کنگره آمده است:

«مزایای عملیاتی تکنولوژی تشخیص چهره برای رزمندگان نویدبخش است. با این همه، اتکای بیش از حد روی این تکنولوژی نوظهور می‌تواند عواقبی هم در پی داشته باشد؛ مثلاً اگر اسکن‌های چهره معیوب یا غیردقیق به هدف‌گیری سهوی غیرنظامی‌ها یا به خطر افتادن پیش‌نیازهای یک ماموریت منجر شود».

مشکل گسترده‌تر این است که هوش مصنوعی هنوز به اندازه کافی خوب یا قابل اعتماد نیست

در بخشی از این نامه هم خاطر نشان شده که «نرخ دقت در تصاویری که به سوژه‌های سیاهپوست یا مونث تعلق دارند به شکل مداوم پایین‌تر از سوژه‌های سفیدپوست و مذکر بوده است».

درحالی که بی‌شمار مثال دیگر از این وجود دارد که هوش مصنوعی چه راه طویلی باید بپیماید تا احتمال خطا در الگوریتم‌ها برطرف شود، مشکل گسترده‌تر این است که هوش مصنوعی هنوز به اندازه کافی خوب یا قابل اعتماد نیست.

«هرکسی می‌خواهد روی لبه تکنولوژی باشد – از دانشگاه‎ها گرفته تا کمپانی‌ها و دولت ها». دکتر کریستین آر. توریسان، محققی در زمینه هوش مصنوعی و موسس انستیتوی هوش ماشینی ایسلند، در همان پنل کارلی کایند، می‌گوید: «و آنها فکر می‌کنند هوش مصنوعی دستاورد بزرگ بعدی است. ولی ما در واقع در عصر حماقت مصنوعی به سر می‌بریم».

توریسان یکی از پیشگامان حوزه ایست که به عنوان «هوش عمومی مصنوعی» یا «Artificial General Intelligence» شناخته می‌شود و قرار است با ادغام سیستم‌هایی جداگانه، یک هوش مصنوعی پیچیده‌تر با رفتارهای انسانی‌تر بسازد؛ رفتارهایی مانند خودآموزی، به کارگیری منطق و برنامه‌ریزی. بسته به اینکه از چه کسی بپرسید، هوش عمومی مصنوعی تا ۵ سال دیگر از راه خواهد رسید یا هنوز مسیری طولانی در پیش دارد یا هیچوقت عملی نخواهد شد. توریسان اما ظاهراً باور دارد که هوش عمومی مصنوعی یک روز امکان‌پذیر خواهد شد. مطمئن نیست این اتفاق چه روزی می‌افتد، اما از این مطمئن است که ماشین‌های امروزی به آن اندازه‌ای که برخی فکر می‌کنند هوشمند نیستند.

به ازای تمام اخبار مثبتی که درباره پیروزی هوش مصنوعی بر انسان‌ها می‌خوانیم، بی‌شمار مثال از شکست خوردن آن وجود دارد

او می‌گوید: «وقتی درباره هوش مصنوعی صحبت می‌کنید، دائماً از کلمه “درک کردن” استفاده می‌کنید و مردم وقتی قبلاً درباره هوش مصنوعی صحبت می‌کردند، “درک کردن” را در علامت گفتاورد قرار می‌دادند. در نهایت موضوع به این بازمی‌گردد که این ماشین‌ها واقعاً چیزی را درک نمی‎‌کنند؛ مشکل اینجاست». به ازای تمام اخبار مثبتی که درباره پیروزی هوش مصنوعی بر انسان‌ها در بازی پوکر، در AlphaGo و در بازی Honor of Kings می‌خوانیم، بی‌شمار مثال از شکست خوردن هوش مصنوعی وجود دارد. بنابر اکثر گزارش‌ها، اتومبیل‌های بدون راننده و خودران به دوران طلایی خود نزدیک می‌شوند، اما شواهد دیگر از این حکایت دارند که هنوز موانعی وجود دارد که پیش از رها کردن هوش مصنوعی به حال خودش، باید بر آن‌ها فائق آمد.

برای مثال اخیراً در اخبار خواندیم که رگولاتوری‌ها در حال تحقیق روی قابلیت Smart Summon هستند که تسلاً اخیراً به اتومبیل‌های خود آورد؛ قابلیتی که به رانندگان اجازه می‌دهد اتومبیل پارک شده در پارکینگ را به صورت از راه دور فرا بخوانند. به محض عرضه رسمی این قابلیت طی هفته گذشته، شاهد تصاویری در فضای مجازی بودیم که تصادف‌های ناشی از این قابلیت و به صورت کلی‌تر، وضعیت کمیک به وجود آمده را نمایش می‌دادند.

اینطور نیست که بخواهیم پیشرفت‌های عظیم تولیدکنندگان اتومبیل‌های خودران را نادیده بگیریم، اما این موضوع نشان می‌دهد که نبرد جان‌فرسا بر سر آوردن اتومبیل‌های خودران به بازار، می‌تواند گاهی به تولید محصولاتی ناقص منجر شود که احتمالاً برای استفاده عمومی آماده نیستند.

 

 

منبع : DIGIATO

Print Friendly

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شمارنده